ตำรับนี้มีชื่อเรียกหลายแบบจนลูกค้าสับสนกันบ่อย ชื่อในตำราจีนคือ 生化汤 อ่านแบบจีนกลางว่าเซิงฮว่าทัง ส่วนคนไทยเชื้อสายจีนเรียกตามสำเนียงแต้จิ๋วว่าแซฮวยทึง บางท่านออกเสียงเป็นแชฮวยทึง หรือแซฮั่วทึง ทั้งหมดคือตำรับเดียวกัน
เครื่องยาเจ็ดชนิดในชุด
แต่ละตัวมีทั้งชื่อแต้จิ๋วที่ใช้เรียกกันหน้าร้าน ชื่อจีนกลาง และชื่อทางพฤกษศาสตร์
อั่งฮวย หรือหงฮวา 红花 Hóng huā · ดอกคำฝอย · Carthamus tinctorius
ตังกุย 当归 Dāngguī · Angelica sinensis
ขิงหมกไฟ หรือเผาเจียง 炮姜 Pào jiāng · ขิงที่ผ่านการหมกไฟ · Zingiber officinale
ถ่อยิ้ง หรือเถาเหริน 桃仁 Táorén · เมล็ดในของลูกท้อ · Prunus persica
ชวงเกียง หรือชวนซียง 川芎 chuānxiōng · Ligusticum chuanxiong
จี่กำเช่า หรือชะเอมผัด 炙甘草 Zhì gāncǎo · ชะเอมที่ผ่านการผัด · Glycyrrhiza uralensis
เอี๊ยะบ่อเช่า หรืออี้หมู่เฉา 益母草 Yìmǔcǎo · Leonurus japonicus
ทำไมชื่อเดียวกันถึงมีหลายเสียง
เพราะตำรับยาจีนเข้ามาในไทยผ่านคนแต้จิ๋วเป็นหลัก ชื่อที่ใช้กันหน้าร้านจึงเป็นเสียงแต้จิ๋ว ไม่ใช่เสียงจีนกลาง พอเขียนเป็นอักษรไทยแต่ละคนก็ถอดเสียงไม่เหมือนกัน
เวลาสั่งของจึงไม่ต้องกังวลว่าจะเรียกผิด บอกชื่อที่ตัวเองคุ้นมาได้เลย ทางร้านฟังออกทั้งหมด หรือจะบอกเป็นอักษรจีน 生化汤 ก็ได้
สองตัวที่ผ่านการแปรรูปมาแล้ว
ในเจ็ดตัวนี้มีสองตัวที่ไม่ได้ใช้ในสภาพดิบ คือขิงหมกไฟกับชะเอมผัด ชื่อจีนของทั้งคู่มีอักษรบอกวิธีแปรรูปติดอยู่ในชื่อเลย คือ 炮 ที่แปลว่าหมกไฟ และ 炙 ที่แปลว่าผัด
ของที่ผ่านการแปรรูปกับของดิบเป็นคนละตัวยาในทางตำรา ใช้แทนกันไม่ได้ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ตำรับแบบนี้ควรซื้อจากร้านยาจีน
สูตรมาจากตำรา ไม่ใช่ร้านคิดเอง
น้ำหนักของแต่ละตัวกำหนดไว้แล้วในตำราแพทย์แผนจีน ไม่ใช่สัดส่วนที่ร้านคิดขึ้น หน้าที่ของร้านคือหาเครื่องยาให้ครบทั้งเจ็ดตัว คัดให้ได้เกรดที่ใช้ได้จริง แล้วชั่งให้ตรงตามตำรา ทางร้านจึงจัดไว้ให้เรียบร้อยทุกชุด
การเก็บ
เก็บให้พ้นแสงแดด ทางร้านแนะนำให้แช่ตู้เย็นช่องธรรมดา ถ้าเปิดห่อแล้วยังไม่ได้ใช้ ให้ปิดห่อให้สนิทก่อนแช่ เพื่อไม่ให้ดูดกลิ่นอาหารในตู้
สอบถามก่อนใช้
สตรีมีครรภ์ห้ามรับประทาน
วิธีต้ม ปริมาณน้ำ จำนวนรอบที่ต้มได้ และความเหมาะสมกับแต่ละคน ทางร้านอธิบายให้เป็นรายคนได้ที่หน้าร้านหรือทางไลน์
ผู้ที่มีโรคประจำตัว กำลังใช้ยาประจำ หรืออยู่ระหว่างการดูแลของแพทย์ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนใช้









